Agorafobia

Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że zaburzenie takie jak agorafobia, zalicza się w rzeczywistości do chorób o typowo nerwicowym podłożu. Wyjaśnijmy jednak na początek, na czym dokładnie polega ta dolegliwość. Agorafobia to zaburzenie przejawiające się paraliżującym lękiem przed otwartymi przestrzeniami, ale także przed ciasnymi i zamkniętymi pomieszczeniami. Co do tego drugiego przypadku, to sytuacja jest szczególnie trudna, kiedy ten niewielki obiekt, w którym znajduje się chory, jest dodatkowo wypełniony innymi ludźmi.

Prawdziwym piekłem dla osoby cierpiącej na agorafobię będzie więc podróż autobusem, czy uczestnictwo w niedzielnej mszy w kościele. Chory ma wrażenie, że nie wydostanie się z wnętrza zatłoczonego pomieszczenia oraz, że zagraża mu coś bliżej nieokreślonego i strasznego. Z drugiej strony, taki człowiek lęka się także samotnego wychodzenia z mieszkania, ale i przebywania w nim w samotności. Agorafobia wiąże się więc z życiem w nieustannym lęku.

Dolegliwość ta bardzo utrudnia codzienne życie i tak jak wszystkie inne choroby na tle nerwowym, powinna być leczona psychiatrycznie, a także przez psychoterapię.