Skąd się biorą tiki?

Tiki to niekontrolowane, mimowolne ruchy danej części ciała. Przypadłość tę można klasyfikować, jako rodzaj zaburzeń psychiatryczno – neurologicznych.

Tak naprawdę ich pochodzenie nie jest znane. Wiadomo natomiast, że pojawiają się one w głównej mierze u dzieci.

Co więcej, przypuszcza się, że mogą mieć wiele wspólnego ze zjawiskiem nerwicy. Odruch nazywany tikiem przydarza się przeważnie osobom z natury impulsywnym, pobudzonym ruchowo, niespokojnym, takim, które mają duże trudności z tak zwanym zebraniem myśli.

Tiki mogą być zjawiskiem przejściowym, ale mają to do siebie, że ulegają wyraźnemu nasileniu w chwilach dużego napięcia nerwowego. Wydawać by się mogło, że człowiek, który boryka się z niekontrolowanymi ruchami i zachowaniami powinien w miarę możliwości próbować powstrzymywać się przed tego typu aktywnością, panować nad nią.

Jest to jednak bardzo złudne i tak naprawdę w ogóle nie przekłada się na rzeczywistość. Okazuje się bowiem, że jeśli nawet chory będzie przez jakiś czas powstrzymywał się od tików, to prędzej, czy później dopadnie go niemożliwa do opanowania potrzeba nadrobienia, rekompensacji, który uwidoczni się w nasileniu niepożądanych objawów.